Stopa akumulacji
Badania statystyczno-ekonomiczne wykazują, że w długim okresie stopę akumulacji (stopę inwestycji) wyznacza stopa wzrostu siły roboczej oraz przeciętny koszt nowego stanowiska pracy. W samej rzeczy, jeśli w danym czasie siła robocza powiększa się co roku przeciętnie o o-kreśloną liczbę osób, a jednocześnie istnieje określony przeciętny koszt nowego stanowiska pracy — to te dwa podstawowe czynniki wyznaczają globalną sumę akumulacji, zapewniającą pełne wykorzystanie zasobów siły roboczej i optymalny przyrost produkcji. Trzeba jednakże zaznaczyć, że ujęcie to dotyczy przede wszystkim ustroju socjalistycznego. Oczywiście w socjalizmie także mogą istnieć czynniki, które uniemożliwia osiągnięcie stopy akumulacji zapewniającej w danym czasie pełne wykorzystanie siły roboczej. Ale generalnie biorąc, jednym z głównych celów ustroju socjalistycznego jest zapewnienie zatrudnienia wszystkim zdolnym do pracy, co przy danym koszcie nowego stanowiska pracy jest podstawowym czynnikiem wyznaczającym rozmiary akumulacji. Ustrój kapitalistyczny w swym mechanizmie funkcjonowania i rozwoju nie zawiera celu zapewnienia zatrudnienia wszystkim poszukującym pracy, całej powiększającej się co roku liczbie siły roboczej. Wręcz przeciwnie, mechanizm funkcjonowania gospodarki kapitalizmu zakłada istnienie bezrobocia jako czynnika usprawniającego jego działanie. Co nie znaczy, iż lekceważy on całkowicie kwestię bezrobocia. Nadmierne bowiem jego rozmiary mogą grozić konfliktami społecznymi, podważającymi rację bytu kapitalizmu. Stopa wzrostu siły roboczej jest więc i w kapitalizmie czynnikiem wpływającym na akumulację, ale czynnikiem dalszego rzędu.
kredyt samochodowy pożyczki chwilówki